OKW 2014 – Verslagen

OKW 2014, de uitgesproken winnaar: Marcel Schröer

MarcelSchroerNr1

Drievoudig toernooiwinnaar Marcel Schröer in actie.

Hij stond al zes keer op de erelijst van dit toernooi. Het nummer zeven bleek speciaal te zijn. Niet alleen won Marcel het toernooi, hij deed dat ook nog eens ongeslagen, zeven winstpartijen! Een unicum, net als het gegeven dat hij dit toernooi als eerste voor de derde keer op zijn naam schrijft. Iedereen op zijn pad werd verslagen, al ging dat niet iedere ronde even gemakkelijk. In de zevende en laatste ronde was zijn naaste achtervolger, Ed Roering, binnen redelijke termijn klaar met een vaste tegenstander van zijn eigen club Kijk Uit. Hij had daarmee ruim de tijd om aan het bord van Marcel eens te polsen of er nog een kansje op een gedeelde eerste plek inzat. Het bleek dat Marcel de nodige moeite had met het spel van één van de verrassingen van het toernooi: Bas Jansen. Ik heb gehoord dat Bas zelfs het beste van het spel heeft gehad tijdens deze partij, maar dat Marcel er mede door tijdsdruk bij Bas (alweer) uiteindelijk in slaagde om hem alsnog te tackelen.

EdRoeringNr2

Ed Roering behaalt een nette tweede plaats

2e plaats: Ed Roering
De tweede plek werd behaald door degene die qua rating ook als tweede geplaatst was: Ed Roering. Zijn eigen verhaal is te lezen op de website van schaakclub Messemaker. Ook zijn partijen gingen niet allemaal zonder slag of stoot, maar werden op één na allemaal gewonnen wat leidde tot een TPR van 2200. Alleen Marcel Schröer gaf hij een vinger teveel en die nam direct de hele hand. Met dit toernooi heeft hij weer wat ratingpuntjes verzameld (wel jammer dat ik persoonlijk wat van die punten heb moeten overhandigen, waar er nog kansen lagen om Ed juist wat punten af te nemen…)

3e plaats: Jelle Wiering

JelleWieringNr3

Net niet stabiel genoeg, toch een mooi resultaat: Jelle Wiering

De derde plaats wordt uiteindelijk gedeeld tussen Jelle Wiering en Ed Oosterlaken, waarbij Jelle als officiële derde genoemd zal worden vanwege de betere weerstandspunten. De onderlinge partij tussen deze twee werd in de vierde ronde echter in het voordeel van Ed beslist. Vervolgens verloor Jelle ook nog van Arno Luinenberg. Ed speelde nog remises tegen Carlo Assink en Bas Verberne. Door deze gang van zaken kon het gebeuren dat beide heren in het gebruikte Zwiterse systeem nooit werden ingedeeld tegen Marcel Schröer en dus nooit een echte kans hebben gecreëerd om dit toernooi daadwerkelijk te winnen. Een ereplaats bleek dit jaar het hoogst haalbare.

 

Ratingprijzen: Wim Goossens en Henk Dankers

Ere wedstrijdleider Henk Dankers met weer een goede prestatie

Ere wedstrijdleider Henk Dankers met weer een goede prestatie

Het toernooi had zoals gewoonlijk twee ratingprijzen te vergeven. De lijst wordt ongeveer opgedeeld in drieën, waarna de ratings worden bepaald waarvoor de prijzen zullen gelden. Dit jaar werden de grenzen gelegd bij 1700 en 1450. In de categorie tot 1700 bleek Henk Dankers de man die het best gepresteerd heeft dit toernooi. Overwinningen tegen Daniël Elsenberg en Jan Bulk hielpen bij het behalen van dit resultaat.

Wim Goossens

Wim Goossens

In de categorie tot 1450 ging de ratingprijs naar Wim Goossens. Het blijkt nog maar eens dat we er weer een aanwinst bij hebben gekregen bij Woerden dit seizoen. Een schaker die komt voor de gezelligheid, maar als het er op aankomt ook nog een aardig potje met de houtjes kan schuiven. Hij bleef maar net Michel Togni voor, die met evenveel punten zijn gewenste vijftigprocentsnorm weer heeft behaald.

Verdere eervolle vermeldingen voor goed presteren over het gehele toernooi kunnen gemaakt worden voor onder andere Bas Jansen (129), Jan Pool (159), Willem Vink (166) en Ton de Nijs (171). (Genoemde punten achter de personen is het aantal ratingpunten dat de TPR boven de eigen rating ligt).

Jelle Wiering – Bas Verberne 1-0
Dit was nog een mooie partij in de laatste ronde. Er zat een mooi einde aan met zowel winst als remisekansen, zwart speelt nog een parel van een zet maar moet uiteindelijk toch zijn meerdere erkennen in de witspeler. Commentaar bij de partij is van Jelle zelf.


OKW: Nakomende info bij ronde 6

Vanwege technische problemen was het verslag van ronde 6 nog niet helemaal zoals ik wilde. Er stonden nog twee partijen en wat foto’s klaar voor publicatie. Hierbij plaats ik deze alsnog:

Jean de Goeij – Andreas de Rooij 1-0
Jean melde zijn partij aan voor de rondeprijs. Een aantal jaar geleden vergaloppeerde hij zich tegen Andreas, die heb als troost de rondeprijs aanbood. Bij deze wilde Jean de dienst ter verlenen, na een stugge partij van Andreas, waarin hij wat rustiger bouwde aan zijn vorodeel dan de vorige keer. Uit het commentaar bij de partij blijkt dat dit soms ook nog té rustig was, maar uiteindelijk was Jean succesvol.

Aldo Oxener – Willem Vink 0,5-0,5
Ook deze partij dingt mee voor de rondeprijs. De partij is inderdaad mooi om te zien, spektakel wil ik het ook nog wel noemen, maar er zitten best wel enkele gemiste kansen in.


Marcel Schröer wint OKW 2014

Na een benauwde overwinning op Bas Jansen heeft Marcel Schröer het Open Kampioenschap van Woerden 2014 op zijn naam geschreven.


Ronde 5 - Nog 1 leider en vier volgers

Het verslag van ronde 4 is helaas nooit opgesteld. De slechte smoes is dat er zoveel complimenten waren over het verslag van ronde 3 dat de druk te hoog was om ook iets voor ronde 4 in elkaar te knutselen. De iets betere smoes waren drukte op werk en privé. Voor deze ronde heb ik een aantal partijen voorzien van commentaar. Vermeldenswaardig waren verder de zeer soepele overwinning van Marcel Schröer, die daarmee echt op weg lijkt naar een derde OKW-titel. Ed Oosterlaken speelde een tweede remise, maar voldoet daarmee volgens zijn TPR nog steeds aan de verwachtingen. Hij zou zomaar zijn slag nog kunnen slaan in de laatste ronde. Verder verloor oud-winnaar Jelle Wiering van Arno Luinenburg en verspeelt daarmee zijn kansen op nog een titel. Bas Jansen en Jan van Briemen speelden allebei een goede remise tegen een hoger geplaatste speler en Leo de Vos lijkt nog steeds van slag van zijn winst op Gerard Zwijnenburg twee ronden geleden. Hij heeft daarna binnen een half uur zijn twee volgende partijen verloren en is daarmee hopelijk zijn vrije val weer voorbij.
Na deze ronde is Marcel Schröer de enige leider, met op 1 punt daarachter 2 mensen die hij al heeft verslagen, Ed Roering en Arno Luinenburg, en twee die hij nog voor zijn kiezen krijgt, Bas Verberne en Ed Oosterlaken.

Hans Ossebaar – Michel Togni 0-1
Michel belde voor de ronde op dat hij problemen had thuis. Problemen met het riool welteverstaan, maar hij zou wat later zijn dan gebruikelijk omdat dat echt afgehandeld diende te worden. In overleg met Hans, die zijn eerste ronde speelde wegens een geweldige vakantie die hij tegelijk met het begin van het OKW had gepland, begon deze partij wat later. Wellicht was dit alles van invloed op de partij, misschien ook niet. Het werd echter een gevecht waarin wit lang op de winst leek af te stevenen, maar op zet 45 is die winst ineens vervlogen.

Gerard Zwijnenburg – Aldo Oxener 1/2-1/2
Deze match opende vreemd, zwart opent de aanval met een dubieus offer maar krijgt dan direct het ingezette stuk weer terug. Uiteindelijk een anti-climax wanneer de spelers vroegtijdig remise overeenkomen, met een soort pleinvrees.


OKW ronde 3, hersenspinsels

Gedecideerd drukte de vitale oudere man met baard met één vinger van bovenaf de digitale klok in. Hij gaf er een klein knikje met hoofd bij alsof hij zeggen wilde: “Zo, weer een zet gedaan binnen tien seconden. Ik laat me niet door mijn vlag jagen.” Daarna tuurde hij weer stuurs naar het geblokte bord voor zijn neus, zich bedenkend hoe hij de zwarte stukken nog beter kon dirigeren.

De tegenstander -zwart pak, beetje streng uiterlijk- vertrok zijn gezicht een beetje. De mondhoeken gingen naar beneden en hij fronste de wenkbrauwen. Hij dacht na over de volgende zet en bedacht toen dat hij de vorige zet nog niet compleet genoteerd had. Hij krabbelde de drie zetten op zijn formulier en verzonk weer in gedachten. Hij stond een kwaliteit achter en zijn tegenstander had een verre vrijpion. Hoe moest hij hier mee omgaan? Hij had al diverse schaakjes met zijn paard gegeven, maar die bron was nu uitgeput. Eeuwig schaak zat er helaas niet in. Tijd had hij nog genoeg. Hij besloot zijn paard terug te trekken en een soort vesting te bouwen. Hij pakte het paard op en met een zwierige beweging liet hij het paard een terugtrekkende beweging maken.

De grijze man pakte een toren op en zette die naast de witte toren van zijn tegenstander. Als hij die torens zou kunnen ruilen zou het spel er eenvoudiger op worden. Nogmaals diezelfde gedecideerde druk op te klok. Even wierp hij een extra blik op de klok om te controleren of er nog genoeg tijd was en daarna weer de geconcentreerde blik op het bord. Armen over elkaar, de zet van de man in zwart afwachtend.

De man in zwart beantwoorde de zet na een tijdje met een torenzet. Hij ging de torenruil zeker niet toestaan want er zou een verloren eindspel ontstaan. Hij noteerde daarna snel weer de zetten en dacht nog even aan de kansen die hij eerder in de partij had gezien. Zijn stukoffer zou zijn gevolgd door een dameoffer en daarna had hij zijn tegenstander binnen een paar zetten mat kunnen zetten. Wat een zonde dat de man met de lagere rating zijn plannen tóch had doorzien! Het had hem de kwaliteit gekost en hij moest nu schaken om te overleven.

De bebaarde man zag de mogelijkheid tot zetherhaling en antwoordde op zijn beurt weer door met dezelfde toren over dezelfde lijn als zojuist de toren naast de andere toren te zetten. Hetzelfde idee op een ander veld. Dit gebeurde daarna nog twee keer achter elkaar en de man in zwart keek schuin over zijn bril, niet begrijpend naar de tegenstander.

De wedstrijdleider stond naast het bord en zag dat ook de tijd van de witspeler langzaam onder de vijf minuten zou gaan lopen. De spanning liep op. Zou hij zo meteen alles uit de kast gaan halen om de zwartspeler alsnog door de vlag te jagen, of tot fouten te verleiden? Het zou goed kunnen, hoe vaak zie je niet dat iemand met een hogere rating op die manier zijn tegenstander nog even aan de kaak stelt? Hij pakte zijn fototoestel en begon te filmen, waarop gelijk een toeschouwer in zijn oor fluisterde: “Die wedstrijdleiders worden ook steeds luier tegenwoordig.”. Op dat moment begon het batterijlampje van het toestel te branden en in allerijl moest de wedstrijdleider nog op zoek naar een ouderwets notatieformulier.

Wat wilde die man? De witspeler keek bedenkelijk naar de stelling en nogmaals naar de oudere man. Zijn blik ging van streng naar vragend.  Uiteindelijk doorbrak hij de stilte: “Wilt u remise?”. Het klonk meer als een verwondering dan als vraag. De man met baard veranderde zijn houding en er kwam een lach op het gezicht: een mooi resultaat. De heren schudden elkaar de hand.

Het epische slot bleef uit, de vrede werd getekend. Na wat uitleg over en weer waarin verklaard werd waarom beide spelers nog geen remise hadden aangeboden was nu ook de laatste partij van de avond ten einde. De omstanders analyseerde onderling wat over de partij en maakten langzaamaan aanstalten om huiswaarts te gaan, sommigen nog via de bar voor een laatste drankje.

De “verassingen” van de avond:
– Carlo Assink speelde remise tegen Ed Oosterlaken, maar wat wil je ook met zo’n saaie Franse afruilvariant? Daar valt geen druppel dynamiek uit te knijpen!
– Leo de Vos is op zoek naar nog sterkere tegenstanders nadat hij Gerard Zwijnenburg zover had terug gedrukt dat deze onvoldoende bewegingsvrijheid had om nog tegen te spartelen.
– Roald Vos boekte een mooie zege op Michel Togni en Ton Oomen deed datzelfde tegen aftredend voorzitter Dick van der Windt.
– De remise van Daniël Elsenberg mag eigenlijk niet meer in dit rijtje, hij lijkt aan een echte zomervakantie toe.

 


OKW ronde 2, another day at the office

Begon ik het eerste rondeverslag nog met het woord “spektakel”, voor de tweede ronde is het zeer lastig om dit woord eer aan te doen. Aan het begin van de ronde werd nog een rondeprijs aangekondigd voor de meest spectaculaire partij die zou worden ingeleverd, dit heeft tot welgeteld één inzending geleid. En dat gebeurde dan ook nog onder de noemer: “wie weet ben ik de enige en sleep ik zo die fles wijn binnen”. Wanneer je de uitslagen naloopt dan kun je op papier stellen dat er weinig te beleven viel. Alle punten vielen de verwachte kant op, op twee remises na.

Natuurlijk gebeurde er ook deze dinsdag wel íets. Vooral ook voordat de ronde begon. Er moesten nog vliegtuigen worden binnengeloodst, klanten worden geknipt, polissen worden uitgeplozen en gelopen worden na panne met de fiets, maar een half uur nadat de klokken in werking waren gezet was echt iedereen aanwezig. Dit keer ook geen spektakel aan het bord van Willem Vink, die zijn openingsavontuur van de vorige avond niet durfde te herhalen. Het standaard centrumpionnetje twee vakjes naar voren leverde hem uiteindelijk een nul op tegen Carlo Assink. Vanwege het oneven aantal spelers voelde ik mezelf weer gedwongen om ook te spelen, wat dan wel betekent dat ik minder meekrijg van de partijen. Wel zag ik dat Bas Verberne nog met zijn opwarmronde bezig was en dat Sjaak Oosterlaken dezelfde noot te kraken kreeg als ik vorige week. Ik vond die opgave vrij lastig (en ben langs de rand van de afgrond gegaan), Sjaak leek ook moeite te hebben met deze scherpe opening die zo uit een SOS-boek (Secrets of Opening Surprises) zou kunnen komen. Janus Spoorenberg dacht lang af te stevenen op een remise, maar één vrijpionnetje deed hem uiteindelijk de das om tegen Rafiek Mohamedjoesoef.

Zoals ik al vertelde was er 1 partij ingeleverd voor de spektakel prijs. Daarnaast heb ik her en der nog diverse achtergebleven notitieblaadjes meegenomen. Ik neem aan dat de spelers in kwestie dit zagen als de minst narcistische manier om toch voor de rondeprijs in aanmerking te komen. (Zo zou ik het zelf ook doen) Van deze partijen heb ik enkele fragmenten uitgekozen om met u te delen.

Pia van Rossum – Gert Overbeek (1-0)
(zie onderaan dit bericht de rectificatie die nodig is!)
Dit was het enige zelf ingeleverde briefje, maar, om het mij moeilijk te maken stonden er dan weer geen namen op het formulier. Het bevatte wel precies dezelfde notatiefouten als die ik zo vaak heb meegemaakt op analyses na bijvoorbeeld een TataSteel ronde: dit moest wel de partij van Pia zijn.

Gert zat na zet 5 niet meer in de officiële theorie en Pia maakte daar direct gebruik van door een paard te offeren en ze kreeg een onwijze aanval en stuurde de koning van Gert het hele bord over. Op zet 9 volgde echter alweer een mindere zet waardoor zwart schaakenginetechnisch gezien weer beter stond. Zo ging dat nog diverse keren heen en weer, waarna Pia uiteindelijk een toreneindspel met één pion meer won.


Willem Vink – Carlo Assink (0-1)
Met de partij van vorige week in het achterhoofd was dit het ideale notatieformulier om te vinden. Dacht ik. Veertien schamele zetjes verder blijkt dat Willem een foutje maakt en dat Carlo dat, zoals van hem verwacht mag worden, direct afstraft.

Ad Goes – Ed Roering (0-1)
Het livebord dingt natuurlijk automatisch mee naar de spektakelprijs. Het leek er in deze partij echter geen moment op dat Ed de controle verloor en hij duwde de partij langzaam maar zeker richting winst:

En voor de afsluitende quote, zodat hij toch ook bij dit toernooi nog een beetje aanwezig is: “..en de rest is techniek!” – Ton Strik

[RECTIFICATIE 24-05]
Zo, daar zat ik even fout… Ik trof zojuist tussen de rest van het briefpapier in mijn computertas een notatiebiljet. En wel met de namen: Pia en Gert Overbeek. En, zonder notatiefouten. Mea culpa. Nu ben ik wel heeeel nieuwsgierig geworden van wie die andere partij dan was! Voor de volledigheid geef ik hier alsnog de partij zoals die officieel is ingeleverd. De spelers van de ander partij lijken mij de échte winnaars van de spektakelprijs, ze kunnen zich de volgende ronde melden bij de wedstrijdleiding.


Spektakel in ronde 1 van het OKW

De kop is eraf. We mochten dit keer zelfs 23 spelers van buiten onze club verwelkomen, geweldig! Diverse handen werden geschud, er werd bijgepraat en uiteindelijk -zoals gebruikelijk- te laat rond acht uur gestart met schaken. Sommige partijen waren al snel klaar. De livegame van vanavond was een van die partijen, Marcel Schröer was al snel aan de winnende hand en ronde het karwei vakkundig af, en voor mijn gevoel hebben Henk OVermeer en Kasim Wandy de hele avond zitten snelschaken.

Ondanks de grote ratingverschillen op zo’n eerste avond van een zwitsers toernooi zaten er rond half elf toch nog veel mensen midden in een spannende partij. Aan de meeste topborden leek er voor de toppers echter weinig aan de hand: Pia had nog veel stukken op het bord, maar Ed Roering leek geen moment de controle in de partij kwijt te zijn. Arjan van den Berg zat tegen beter weten in door te schaken tegen Ed Roering en zag een compleet peloton pionnen op de achterlijn afstormen. Jelle Wiering had de stelling van Jan Pool volledig overhoop gehaald en zat vooral te rekenen wat de mooiste winstvariant zou zijn.

Maar dan, aan bord vier, was er wel degelijk spektakel. Wat wil je, met Willem Vink. Speciaal voor deze dag had hij is niet direct een gambiet in de aanbieding, maar werd er geopend met… h4 gevolgd door g4!!!! Dit leidde tot een stelling waarin hij beter stond, een pion voor en Seth van der Vegt hing duidelijk in de touwen. Seth bleef ontzettend koel doorschaken, ondanks tijdnood en deze slechtere stelling. En Willem leek er alles aan gebrand om deze partij te winnen, ik heb hem nog nooit zo goed zien noteren! Alleen de laatste twee zetten werden niet genoteerd, maar toen was de partij ook wel afgelopen en restte er Seth niets dan Willem te feliciteren met deze overwinning.

Aan het begin van de ronde werd een rondeprijs aangekondigd voor de lager geplaatste speler die punten zou pakken van zijn tegenstander. Helaas voor Willem Vink werd de winnaar bepaald door de eerste speler die dat zou lukken, gezien vanaf het laagste bord. (ik leg het nogal krom uit volgens mij. Extra uitleg kan ik altijd volgende week dinsdag nog geven indien nodig).  En, precies op datzelfde laatste bord speelde Ricardo Heins tegen Piet Brouwer. Een knotsgekke partij, begreep ik later. Piet kwam een stuk voorsprong, maar Ricardo kreeg daar een gevaarlijke pion voor terug. Uiteindelijk kwam Ricardo op voorsprong qua houtjes en sloot de partij winnend af. Een knappe prestatie, gezien de dik 400 punten die hen qua rating scheiden.

Overige noemenswaardige resultaten zijn de overwinning van Janus Spoorenberg tegen clubgenoot Sjaak Oosterlaken (tijdnood?) en een nette remise van onze nieuwste aanwinst in Woerden, Wim Goossens, tegen een ander recente aanwinst voor de club, DaniëlElsenberg.

De quote van deze ronde, speciaal voor Willem: “One of the objectives of opening play is to try to surprise your opponent.”  –  Edmar Mednis

 


OKW - voorlopige deelnemerslijst

De voorlopige lijst is als volgt:

(Lijst bijgewerkt tot en met 10-05)
Nr. Name                 Rating
  1 Marcel Schroer         2120
  2 Ed Roering             2115
  3 Ed Oosterlaken         2031
  4 Jelle Wiering          2028
  5 Seth van der Vegt      1964
  6 Ron Flohr              1893
  7 Gerard Zwijnenburg     1863
  8 Bas Verberne           1842
  9 Arno Luinenburg        1834
 10 Bas Jansen             1800
 11 Carlo Assink           1785
 12 Rafiek Mohamedjoesoef  1781
 13 Sjaak Oosterlaken      1767
 14 Kasim Wandy            1736
 15 Daniel Elsenberg       1717
 16 Ad Goes                1709
 17 Jean de Goeij          1707
 18 Wim Veelenturf         1700
 19 Bart de Leeuw          1686
 20 Henk Dankers           1663
 21 Aldo Oxener            1627
 22 Jan van Briemen        1602
 23 Hans Ossebaar          1570
 24 Leo de Vos             1567
 25 Piet Brouwer           1556
 26 Han de Wit             1552
 27 Pia van Rossum         1551
 28 Arjen van den Berg     1541
 29 Jan Pool               1539
 30 Willem Vink            1537
 31 Jan Bulk               1533
 32 Frans Janssen          1528
 33 Henk Overmeer          1526
 34 Martin Baas            1517
 35 Andreas de Rooij       1492
 36 Hans Krol              1479
 37 Edgar Reibel           1468
 38 Janus Spoorenberg      1448
 39 Michel Togni           1439
 40 Wim Goossens           1418
 41 Dick van der Windt     1400
 42 Gert Overbeek          1372
 43 Evert Mallon           1370
 44 Wilma Koene            1339
 45 Peter Rijsdijk         1282
 46 Ton de Nijs            1250
 47 Cor Rijsdijk           1207
 48 Ton Oomen              1186
 49 Mariet Mourits         1164
 50 Henk van Weers         1081
 51 Ricardo Heins          1024
   

Inschrijving OKW 2014 open

Schaakclub Woerden organiseert dit jaar voor de 8ste maal het:

“Open Kampioenschap van Woerden”

Het toernooi heeft de opzet van een open Zwitsers toernooi,
over 7 ronden, op de dinsdagavonden, aanvang om 19:45 uur:

13 mei, 20 mei, 27 mei, 3 juni, 10 juni, 17 juni en 24 juni.

Speellocatie:
Dienstencentrum
Rembrandtlaan 2, 3441 EG Woerden

Prijzen:
1e prijs: € 150,-
2e prijs: € 50,-
+ ronde- en ratingprijzen

Inschrijfgeld: € 15,- (gratis voor leden van Schaakclub Woerden)

Speeltempo: 1 uur en 50 min. + 10 sec. per zet
(Let op! Dit wijkt af van aankondigingen op de KNSB- en SGS website!)

De uitslagen worden doorgegeven aan de KNSB voor ratingverwerking.

Inschrijven bij wedstrijdleider Marcel van Oort: wedstrijdleiderscwoerden@gmail.com of 06-55 69 73 42


Leave a Reply