Weer krap verlies voor het eerste

AAAAAAAARGH! Een beetje frustrerend wordt het nu wel vind ik. Dit is al de derde keer dit seizoen dat we met 3,5 – 4,5 verliezen. Op zich vind ik dat we ons kranig weren. Met diverse (geweldige) invallers weten we ons toch telkens weer volledig op te laden voor een nieuwe mogelijkheid om matchpunten te verzamelen. Tot op heden leid deze instelling echter nog niet tot het gewenste resultaat.

Vorige week hadden we een lastige match tegen de Rode Loper waarbij het tot tien uur nog wel aardig gelijk op ging, maar daarna begonnen de punten snel -en in onze ogen de verkeerde kant op- te vallen. Een 2,5 – 5,5 verlies was die avond ons deel.

Gisteren kwam Moira Domtoren op bezoek, het team dat bovenaan staat in klasse 1B. Deze avond werden we vrij snel op achterstand gezet omdat Bart en Ad niet de juiste zetten konden produceren. Peter bleek ook niet bestand tegen de druk die Maarten Mellegers op hem uitvoerde en hij werd in een loper tegen paard eindspel weggeschoven. Zie hier de tussenstand, 0-3, een zware kluif waar de rest van de teamleden zich aan te buiten konden gaan. Met de opening van Hans ben je, ongeacht het resultaat, altijd binnen 30 zetten klaar, zo begreep ik. Mijn snelle beoordeling van zijn stelling was dat het verloren was, maar gelukkig verraste hij me door een halfje uit het vuur te slepen. Aldo speelde aan bord acht een gedegen partij tegen een op papier sterkere tegenstander en wist netjes tot remise te komen, waar hij eigenlijk nog niet tevreden mee was. Henk de Heer speelde nog enkele zetten door nadat zijn tegenstander remise had aangeboden, aangezien dat een verlies voor het team zou betekenen. Maar helaas, een paar zetten later moest hij toch ook erkennen dat zijn stelling geen recht meer zou gaan geven op meer dan een half punt. Ik mocht tegen de zus van de 2e-bord speler (sorry Lena 🙂 ) en kreeg al snel een onbekende stelling voorgeschoteld. Waar de computer achteraf aangeeft dat het nog redelijk gelijk was hadden wij beide het idee dat Lena met een onnauwkeurige zet het initiatief aan mij gaf waarna de partij kantelde. In de praktijk leidde dat tot een geraffineerd eindspel waarbij een paard door 4 pionnen vastgezet was in een aparte wei en uiteindeljk de winst. Als laatste was Bas nog bezig. De hele partij stond hij actiever maar was het lastig om een doorslaande aanval te verzinnen. In gezamenlijke tijdnood doorzag Bas de mogelijkheden beter en na een ragfijn paardoffer gunde zijn tegenstander hem het mat.

Woerden 1 – Moira Domtoren 2, 3,4-4,5.

This entry was posted in ExternTeam1_2014, Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply